beitrag von: beatekniescheck
LAUT
LAUT LAUT LAUT LAUT LAUT LAUT LAUT LAUT LAUT LAUT LAUT LAUT
LAUT LAUT LAUT LAUT LAUT LAUT LAUT LAUT LAUT LAUT LAUT LAUT
LAUT LAUT LAUT LAUT LAUT LAUT LAUT LAUT LAUT LAUT LAUT LAUT
LAUT LAUT LAUT LAUT LAUT LAUT LAUT LAUT LAUT LAUT LAUT LAUT
LAUT LAUT LAUT LAUT LAUT LAUT LAUT LAUT LAUT LAUT LAUT LAUT
LAUT LAUT LAUT LAUT LAUT LAUT LAUT LAUT LAUT LAUT LAUT LAUT
LAUT LAUT LAUT LAUT LAUT LAUT LAUT LAUT LAUT LAUT LAUT LAUT
LAUT LAUT LAUT LAUT LAUT LAUT LAUT LAUT LAUT LAUT LAUT LAUT
LAUT LAUT LAUT LAUT LAUT LAUT LAUT LAUT LAUT LAUT LAUT LAUT
LAUT LAUT LAUT LAUT LAUT LAUT LAUT LAUT LAUT LAUT LAUT LAUT
LAUT LAUT LAUT LAUT LAUT LAUT LAUT LAUT LAUT LAUT LAUT
LAUT LAUT LAUT LAUT LAUT LAUT LAUT LAUT LAUT LAUT LAUT LAUT
review von: nora gomringer
clever! in Rühm'scher Manier!
Interessant aber: wenn eine Umgebung "laut" ist, ist das plötzliche Verstummen nicht das direkte Gegenteil "leise", sondern "stumm" oder eben "aus". Im Gomringer Gedicht gibt es größere Eindeutigkeit, weil es ja auf den Akt des Sprechens des Wortes "schweigen" und die Realisierung des Wortes zielt. Schweigen ist aktiv und ist quasi Status-quo. TOLL aber! Gut überlegt und eine Analogie gebildet. warum ist die Lücke da unten linksig? Bei Gomringer ist das ja sehr planvoll. Ich frage nur, ob die Position Sie beschäftigt hat. Freute mich, wenn Sie etwas sagen würden dazu. Herzlichen Dank! Ihre NG